İçeriğe geç →

Gıcık Oluyorum: Bir Selamlaşma Biçimi Olarak Kafa Tokuşturma

Bir çağrı merkezinde yönetici olarak işe girmiştim. Odam da böyle ayak altında bir yerde, gelene geçene nazır, sıkıldıkça oturduğum yerden milleti izliyorum.

İşte o zaman şunu fark ettim, bazen erkek çalışanlar karşılaştıkları ve selamlaşmaları gerektiği noktada başlarını köşegenlerinden hafifçe birbirine değdirip manalı bir şekilde sırıtıyorlardı. Öpüşmek, yanaklara yalandan da olsa birer buse kondurmak alışkanlıkları değildi.

Anlayamamıştım. Bunlar gizli bir tarikata mı mensuplardı? Bu aralarındaki gizli bir selamlaşma şekli miydi? Kafaları tokuşturmakla kalsalar neyse de, istisnasız hepsinin suratında beliren, tokuşma sonrası o gizli, o yavşak tebessüm, işte o beni iyiden iyiye kıllandırıyordu. Normal olmayan bir şeyler vardı.

Çocukluğumu, gençliğimi, şimdiki zamanımı düşündüm. Bizim hiç böyle bir adetimiz olmamıştı. Tanıdığım hiçbir erkek de o günlerde böyle selamlaşmazdı. Bizler yalap şalap, allah ne verdiyse, yanaktan koca firenç kislerle öpüşen, birbirimizin sakalını koklayan, yalayan ve bundan eni konu zevk alan nesillerdik. Bu tipler şimdi bu şekilde kafa tokuşturarak ne demeye çalışıyorlardı, bize ve gıyabımızda bana gizli bir imada mı bulunmaktı acaba amaçları??? Bu güruha karşı giderek artan bir kin beslemeye başlıyor, kendimi bundan alamıyordum.

Üstelik bu kafa tokuşturan elemanların bazıları benim elemanlarımdı. 2, 3, 4, 5 hafta, 2 ay, 3 ay bunları izledim. İçimde kinim giderek büyüyor, kontrol edemeyeceğim bir noktaya doğru ilerliyordu.

En sonunda artık çıldıracağımı hissettiğim noktada bunları işten atmaya karar verdim, ve kimleri atacağımı belirlemek için ekibimi daha da yakından izlemeye başladım. Yönetime elbette ki, “kafaları tokuşturuyorlar, o yüzden attım” diyemezdim. Saçma bir bahane olurdu. Bu nedenle planlar yapmaya başladım. Elemanlarıma giderek daha zorlu görevler veriyor, sıçıp sıvayacakları noktaya kadar sıkıştırıyor, sonra da “sıçtın” diyordum. Moralleri bozuluyordu.

Fakat işler kontrolüm dışına çıkmaya başlamıştı, Çünkü sayıları, bir iki değildi. Üç bile değildi. İstisnasız bütün elemanlarım böyle selamlaşıyorlardı!

Hatta şirketteki herkes böyle selamlaşıyordu!

Hatta şirketin dışındaki herkes de böyle selamlaşıyordu!

Dünya üzerindeki kafa tokuşturmadan selamlaşan tek insan ben kalmıştım ve o ana kadar bunu fark edememiştim. Vincent Price gibi içime içime böğürdüm, böğürdüm, böğürdüm. Sonrası, fade out…

Daha sonra kendimi işten attım ve bir süre daha, kafa tokuşturarak hayatta kaldım.

 

kafa tokusturmak

Gokhan Toka
Emekliyim ve asabiyim
Gezmiyorsam evdeyimdir
Evdeysem film izlerim
Film izlemiyorsam pencereden gelip geçeni izlerim
ve arkalarından söylenirim
Gokhan Toka on FacebookGokhan Toka on InstagramGokhan Toka on LinkedinGokhan Toka on TwitterGokhan Toka on Youtube

Kategori: gıcık oluyorum nasıl hayatta kaldım

Yorumlar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir